ยี่สิบสาม ตุลาคม ได้ชมชื่น
ก่อนทุกคืน ไม่อาจกลับ หลับสนิท
นอนก็นึก ถึงพ่อ พระบพิตร
ตื่นก็คิด ถึงองค์ พระทรงชัย
จนวันที่ ยี่สิบสาม สมความคาด
ข้าพระบาท ทั้งหมด ล้วนสดใส
ภาพของพ่อ เสด็จออก ทั้งนอกใน
โบกหัตถ์ให้ ราษฎร์อย่างเรา ผู้เฝ้ารอ
เสียงทรงพระ เจริญ ก้องเกินนัก
ด้วยความรัก และภักดี มีต่อพ่อ
เปี่ยมปิติ อุรา น้ำตาคลอ
บ่งบอกต่อ ต่างชาติ ประกาศไกล
กษัตริย์ใด ไหนเล่า เท่าเมืองนี้
กษัตริย์ที่ ทรงงาน เนิ่นนานใหญ่
กษัตริย์ที่ รักประชา มากกว่าใคร
สมแล้วที่ คนไทย "รักพระองค์"...
ก่อนทุกคืน ไม่อาจกลับ หลับสนิท
นอนก็นึก ถึงพ่อ พระบพิตร
ตื่นก็คิด ถึงองค์ พระทรงชัย
จนวันที่ ยี่สิบสาม สมความคาด
ข้าพระบาท ทั้งหมด ล้วนสดใส
ภาพของพ่อ เสด็จออก ทั้งนอกใน
โบกหัตถ์ให้ ราษฎร์อย่างเรา ผู้เฝ้ารอ
เสียงทรงพระ เจริญ ก้องเกินนัก
ด้วยความรัก และภักดี มีต่อพ่อ
เปี่ยมปิติ อุรา น้ำตาคลอ
บ่งบอกต่อ ต่างชาติ ประกาศไกล
กษัตริย์ใด ไหนเล่า เท่าเมืองนี้
กษัตริย์ที่ ทรงงาน เนิ่นนานใหญ่
กษัตริย์ที่ รักประชา มากกว่าใคร
สมแล้วที่ คนไทย "รักพระองค์"...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น